Transformacja energetyczna to nie tylko nowe technologie, inwestycje infrastrukturalne czy decyzje regulacyjne. Monografia pod redakcją Barbary Worek ukazuje ją jako proces wielowymiarowy: technologiczny, polityczny, ekonomiczny, a zarazem – czy raczej: przede wszystkim – społeczny. Dowodzi, że bez uwzględnienia wszystkich tych wymiarów nie sposób skutecznie projektować przyszłości polskiej energetyki.

Publikacja stanowi efekt wieloletnich badań prowadzonych w ramach projektów Obserwatorium Transformacji Energetycznej (OTE) oraz KlastER. Autorzy łączą perspektywę polityk publicznych z analizą ilościową (m.in. na podstawie reprezentatywnego, ogólnopolskiego badania Barometr Społecznej Energii dla Transformacji) oraz badaniami jakościowymi.

Książka została podzielona na trzy części, które szczegółowo przybliżają poszczególne wymiary zmiany. 
Część pierwsza, „Polityki i kluczowe wyzwania”, bada napięcia między deklarowanymi celami a realnym charakterem interwencji publicznych. Autorzy analizują programy innowacyjne w perspektywie 2021–2027, przyglądają się słonecznej energetyce prosumenckiej (na przykładzie programu „Mój Prąd”) jako polu relacji i interesów, a także pochylają się nad problemem subiektywnego ubóstwa energetycznego. Uzupełnieniem tych rozważań jest ocena potencjału spółdzielni energetycznych jako narzędzia redukowania nierówności i budowania sprawiedliwej transformacji. 
W części drugiej, „Postawy wobec transformacji energetycznej”, skupiono się na złożoności społecznych nastrojów, pokazując, że stosunek Polaków do zmian nie wyraża się w postaci prostego podziału na zwolenników i przeciwników. Analizowane są czynniki warunkujące akceptację konkretnych technologii, a także perspektywa młodego pokolenia – przyszłych inżynierów z AGH. Autorzy dotykają również sfery wyobrażeń, lęków i nadziei związanych z transformacją oraz roli narracji i symboli w sporach wokół energetyki jądrowej. 
Część trzecia, „Kadry i kompetencje”, stawia pytanie o gotowość systemu edukacji, administracji i rynku pracy do przeprowadzenia zmiany. Teksty w niej zawarte pokazują, że powodzenie transformacji wymaga nie tylko „twardej” infrastruktury, lecz także rozwoju „miękkich” zasobów, wiedzy oraz tzw. zielonych kompetencji w praktyce społecznej i edukacyjnej.

Książka będzie interesującą lekturą dla badaczy, analityków, a także praktyków zainteresowanych społecznym wymiarem transformacji energetycznej.